Alchemik otwiera te drzwi w naszej duszy, o których istnieniu wolelibyśmy czasami zapomnieć. Każe marzyć, podążać za własnym powołaniem, podejmować ryzyko, pójść w świat i wrócić wystarczająco śmiałym by stawić czoła wszelkim przeszkodom. Baśniowa, alegoryczna opowieść o wędrówce andaluzyjskiego pasterza, jest tłem do medytacji nad tym, jak ominąć życiowe pułapki by dotrzeć do samego siebie. Alchemia Paula Coelha to tajemna wiedza o prawdzie i jej wielu obliczach. Autor burzy wszelkie bariery bojaźni, które powstrzymują strumień naszych pragnień. Potrzeba Alchemika i jego światowy rozgłos są oczywiste, albowiem lektura książki przemienia z złoto nawet najbardziej zaśniedziałe sprężyny ludzkich marzeń.

Powyższe przemyślenia nie są mojego autorstwa, ale podpisuję się całym swoim sercem i umysłem pod nimi. Mogłoby się wydawać, że nie da się już nic więcej napisać o tej książce, a jednak da się! Tekst podsuwa nam samo życie, a właściwie podsunęło dzisiaj mi - 13 sierpnia 1999 w piątek, wydawałoby się, że w pechowy dzień, a jednak... Alchemika czytałem około dwóch miesięcy temu i myślałem, do dziś, że książki zazwyczaj oddziaływują na człowieka w trakcie czytania i w kilka dni po, ale książki dobre i bardzo dobre czasami wywierają wpływ na całe nasze przyszłe życie. I tak właśnie dzisiaj wydarzyło się coś, co nigdy wcześniej by się nie wydarzyło, zrobiłem coś, czego bez tej i jeszcze kilku innych książek bym nie zrobił. Podjąłem próbę, zaryzykowałem, chociaż na chwilę przestałem się bać, zrozumiałem, że trzeba czasem zrobić to, na co ma się ochotę, zrobiłem to i cieszyłem się z tego, cieszyłem się, że jednak jestem odważny i nie rezygnuje z tego, co przynosi mi świat. Pragnąłem tego i zdobyłem to, poraz pierwszy od kilku misięcy zrobiłem coś na co miałem cholerną ochotę, ale bałem się, że mogę wyjść na głupka, ośmieszę się lub zrobię jakiś inny idiotyzm. Jaka z tego moja nauka... do cholery przestańcie się wszystkiego bać, odważcie się na to, na co wcześniej byście się nigdy nie odważyli.

• To możliwość spełniania marzeń sprawia, że życie jest tak fascynujące.

• ... kimkolwiek jesteś, cokolwiek robisz, jeśli naprawdę z całych sił czegoś pragniesz, znaczy to, że pragnienie owo zrodziło się w Duszy Wszechświata. I spełnienie tego pragnienia, to Twoja misja na Ziemi.

• I kiedy czegoś gorąco pragniesz, to cały wszechświat sprzyja potajemnie twojemu pragnieniu.

• Czasem trudno utrzymać w ryzach strumień życia.

• Nikomu nie wolno drżeć przed nieznanym, gdyż każdy jest w stanie zdobyć to, czego mu potrzeba.

• Miłość bowiem wymaga osoby kochanej.

• Kiedy się kocha, wszystko dookoła nabiera coraz głębszego sensu.

• Kocha się za nic. Nie istnieje żaden powód do miłości.

• - Jest tylko jeden sposób nauki - odparł Alchemik. - Poprzez działanie.

• My, serca, umieramy na samą myśl o miłościach, które przepadły na zawsze, o chwilach, które mogły być piękne, a nie były, o skarbach, które mogły być odkryte, ale pozostały na zawsze niewidoczne pod piaskiem. Gdy tak się dzieje, zawsze na koniec cierpimy straszliwe męki.

• - Moje serce obawia się cierpień - powiedział młodzieniec do Alchemika pewnej nocy, gdy oglądali bezksiężycowe niebo.
  - Powiedz mu, że strach przed cierpieniem jest straszniejszy niż samo ciepienie. I że żadne serce nie cierpiało nigdy, gdy sięgało po swoje marzenia, bo każda chwila poszukiwań jest chwilą spotkania z Bogiem i z Wiecznością.

• Bo w oczach tkwi siła duszy.

• Jestem starym zabobonnym Arabem i wierzę w porzekadła ludowe. Jedno z nich mówi, że wszystko, co zdarza się raz, może już nie przydarzyć się nigdy więcej, ale to, co zdarza się dwa razy, zdarzy się na pewno i trzeci.