Marta nie lubi trybu życia i filozofii swoich rodziców, ale nigdy by ich nie okłamała. Marek podziwia swojego ojca, choć okłamuje go na każdym kroku. Starcie dwóch skrajnie różnych rodzin działa jak żywa akcja w hollywoodzkim filmie. Wszystkie sceny są prosto z życia wzięte. Problemy z rodziną zdarzają się bowiem każdemu z nas. Jaki z tego morał? Dla rodziców coś w stylu: rozmawiajcie ze swymi dzieciakami na każdy temat! Dla dzieci: z rodzicami można się dogadać!

Ta książka to także historia o rozmowie, która się zwykle nie odbywa. O tym, o czym trzeba rozmawiać, o czym ja chciałabym rozmawiać ze swoimi rodzicami. Ale się boję i wiem, że oni albo też się boją, albo tego nie potrafią.

Polecam Tabu każdemu nastolatkowi i ludziom w wieku średnim też :-) Książka jest łatwa, miła i przyjemna, a przy okazji można się czegoś nauczyć, więc czemu nie poświęcić jej kilku godzin?

"Kinga Dunin prowokuje do rozważań na temat dobra i zła, sensu i bezsensu trzymania się określonych zasad, szacunku dla tradycji, granic tolerancji; właściwych relacji pomiędzy rodzicami i dziećmi. Książkę tę polecam nie tylko nastolatkom, lecz także tym rodzicom i nauczycielom, którzy chcą zrozumieć punkt widzenia swych dzieci i podjąć z nimi rozmowę o tym, co w życiu najważniejsze."

• Gdybym był wszechmocnym i nieskończenie miłosiernym bogiem, ludzie i wszystkie zwierzątka miałyby zielone futerka i odżywiałyby się na zasadzie fotosyntezy.

• - Ale ty jesteś uparta... Chcesz, to go ochrzcij z wody. Każdy chrześcijanin może to przecież zrobić.
  - Ale tylko in articulo mortis, kiedy zagrożone jest życie.
  - Świetnie. W takim razie ja wezmę siekierę i zamachnę się na Józinka, a ty szybciutko go ochrzcisz.

• Że było tak za komuny, to jasne, ale później niewiele się zmieniło. Politycy korzystali z badań socjologicznych tak jak pijak z latarni - nie szukali w nich światła, tylko oparcia.

• (Rzecz dzieje się na cmentarzu. Mały chłopczyk śpiewa wymyśloną przez siebie piosenkę)
  
  Na Bródnie jest nudno,
  na nudnie jest smutno,
  na smutnie jest bródno...
  Tu na górze chodzą ludzie,
  a na dole leżą ludzie,
  tym, co sobie chodzą,
  w drogę już nie wchodzą.
  Kiedyś ich lubili
  lecz gdy się zepsuli
  i mówić przestali,
  w skrzynkach wylądowali.
  Żeby nie przeszkadzali,
  do ziemi ich zakopali,
  aby nie potykać się o skrzynki.
  Lubią tylko swoje znicze i wianki.
  Tylko patrzą innym na ręce,
  kto położył lepsze i więcej.

• Jak mówiono, Łódź to Piotrkowska i to, co się na niej nie zmieściło.

• Dochodziła czwarta po południu, a Marta właściwie od rana nic nie jadła. Czytała gdzieś, że człowiek zakochany może nie spać ani nie jeść. Ale czy to oznacza, że nie chce?

• Marta mogła się głupio zakochać, pić wódkę - w końcu nie urodziła się na Marsie, tylko w Polsce - ale narkotyki?

• Panie Jacku! Ależ z pana hipokryta! Jest pan pewien, że to, co pani Zofia ma z przodu, co tak ładnie podskakuje podczas biegu, to jest właśnie inteligencja?